ครั้งที่แล้วพูดถึงเรื่องเพื่อนสนิทที่เป็นผู้ชาย
มาพูดถึงเพื่อนคนนี้ดีกว่า ไว้วันเกิดมัน ค่อยก้อปเอาไปแฮปมัน อิอิ
เพื่อนนคนนี้รู้จักสมัยมัธยมปลาย เหมือนจะรู้จักกันช้า รู้จักกันน้อย
และแม้ว่ามันจะบ่นเสียดายอยู่บ่อยๆ ก็ตาม แต่ฉันไม่เคยคิดอย่างนั้นเลย
ช่วงระยะเวลาของมิตรภาพชั้นคิดว่ามันจะสำคัญเสมอ รู้จักกันสั้นจะไปรู้อะไรได้ไง
ตัวฉันในวันก่อน ก่อนมาพบกับเพื่อนคนนี้
แปลกใจที่ตัวฉันเป็นผู้หญิง ตัวมันเป็นผู้ชาย
เพื่อนต่างเพศ เพื่อนที่ไม่เคยคิดถึงเรื่องชู้สาวกันเลย
อย่าให้แม้แต่คิดเลย ขนลุก
เพื่อนคนนี้คือคนเดียวที่แม้จะไม่ติดต่อกันเป็นเดือนหลังจบมัธยม
จะไม่รู้สึกผิดเลยที่ไม่ทักไปหา แต่เมื่อบทจะคิดถึงก็จะส่งข้อความไปหามันทันที
และข้อความที่คุยกันไม่ได้แสดงเห็นว่า ฉันเป็นผู้หญิงเลยด้วยซ้ำ
เวลาเศร้าเครียดแย่แม้ตัวอักษรไม่กี่ตัว ไม่ทันพูดมันจะรู้ทันที และบางครั้ง
ถ้าอาการหนักมันก็จะโทรมา แม้ตังค์ในโทรศัพท์มักไม่ค่อยจะมี
เป็นคนที่จะบอกกับมันว่า แม้เวลาที่แกมีความสุขไม่คิดถึงฉันฉันไม่ว่าอะไร ถ้าแกมีความทุกข์แกคิดถึงฉันเป็นคนแรกฉันจะมีความสุขมาก ปล ยืมจากคลับฟรายเดย์มา แต่ไม่ได้หลงรักมันแบบคลับฟลายเดย์นะ บอกก่อน ฮ่าฮ่า
สุดท้ายรักนะแก เป็นเพื่อนกันไปนานๆ อ้อ แล้วไม่เอานะ แบบในละครที่แบบ
อีกสิบปี ถ้าเรายังไม่มีใคร มาแต่งงานกันนะ
อูยยย ขนลุกค่ะ
วันศุกร์ที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
วันอังคารที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
just friend
จู่ๆ ก็เกิดความคิดขึ้นมาว่า
เราจะสามารถเป็นเพื่อนกับคนที่เราเคยรัก หรือรักได้หรือปล่าว
มีเพื่อนผู้ชายก็แยะ เพื่อนรักที่สุดก็เป็นผู้ชาย
แล้วทำไมกับคนที่เราเคยชอบและพยายามจะตัดใจ
ทำไมเราไม่หยิบยกเขาให้อยู่ใน เฟรนด์โซนล่ะ ?
อาจจะยากในช่วงแรก แต่ฉันว่าไม่เกินความพยายามหรอก
ทำใจให้เป็นเพื่อนสนิทคนนึง และหาคนชอบคนใหม่
เพราะเมื่อเรามีคนใหม่นั้น เราก็จะสามารถลืมคนเก่าได้อย่างหมดใจ
นี่แหละมั้งคงเป็นข้อดีที่ฉันภาคภูมิใจในตัวเอง
เราจะสามารถเป็นเพื่อนกับคนที่เราเคยรัก หรือรักได้หรือปล่าว
มีเพื่อนผู้ชายก็แยะ เพื่อนรักที่สุดก็เป็นผู้ชาย
แล้วทำไมกับคนที่เราเคยชอบและพยายามจะตัดใจ
ทำไมเราไม่หยิบยกเขาให้อยู่ใน เฟรนด์โซนล่ะ ?
อาจจะยากในช่วงแรก แต่ฉันว่าไม่เกินความพยายามหรอก
ทำใจให้เป็นเพื่อนสนิทคนนึง และหาคนชอบคนใหม่
เพราะเมื่อเรามีคนใหม่นั้น เราก็จะสามารถลืมคนเก่าได้อย่างหมดใจ
นี่แหละมั้งคงเป็นข้อดีที่ฉันภาคภูมิใจในตัวเอง
วันจันทร์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
Be happy :(
วันนี้มัวแต่จัดการกับความรู้สึกของคนอื่น
จนมารู้สึกแย่กับตัวเอง เหนื่อยแท้ล่ะตัวเรา
เวลามีเรื่องแย่ ทีไรมักจะมาทีหลายๆเรื่องทุกครั้งสิน่า
อดทนไว้อดทน
วันศุกร์ที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2558
วันสุดท้ายของมกราห้าแปด
จำไม่ได้แล้วว่าบล็อกที่เท่าไรที่เริ่มแล้วเริ่มอีกลบแล้วลบเล่า..
ปีที่ผ่านมาสิ่งต่างแปรเปลี่ยนไปมากมายไม่รู้เท่าไรแล้วที่ตัวฉันเติบโตขึ้น
ปีที่ผ่านมาฉันเดินออกมาจากชีวิตคนคนนึง
ปีที่ผ่านมามีคนคนนึงเดินผ่านมาในชีวิตฉัน
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าการเดินผ่านเข้ามาในชีวิตฉันครั้งนี้ เขาจะมาชั่วคราวหรือตลอดไป
ความรู้สึกของฉันวันนี้คือ หากเธอจะเข้ามาในชีวิตก็เข้ามา แต่หากเธอจะออกไปเมื่อไร อย่าเอาใจฉันไปด้วยเหมือนครั้งที่ผ่านๆมา เหมือนคนคนอื่นที่เอาของฉันไปแล้วหายไปจากชีวิตฉันอย่างที่แล้วแล้วมา
ไม่รู้ว่าอีกนานไหมที่ความรู้สึกของฉันจะแปรเปลี่ยน ก็ขอเพียงว่าความเข้มแข็งฉันจะเพิ่มขึ้นทุกทุกวันนะ
:)
ปีที่ผ่านมาสิ่งต่างแปรเปลี่ยนไปมากมายไม่รู้เท่าไรแล้วที่ตัวฉันเติบโตขึ้น
ปีที่ผ่านมาฉันเดินออกมาจากชีวิตคนคนนึง
ปีที่ผ่านมามีคนคนนึงเดินผ่านมาในชีวิตฉัน
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าการเดินผ่านเข้ามาในชีวิตฉันครั้งนี้ เขาจะมาชั่วคราวหรือตลอดไป
ความรู้สึกของฉันวันนี้คือ หากเธอจะเข้ามาในชีวิตก็เข้ามา แต่หากเธอจะออกไปเมื่อไร อย่าเอาใจฉันไปด้วยเหมือนครั้งที่ผ่านๆมา เหมือนคนคนอื่นที่เอาของฉันไปแล้วหายไปจากชีวิตฉันอย่างที่แล้วแล้วมา
ไม่รู้ว่าอีกนานไหมที่ความรู้สึกของฉันจะแปรเปลี่ยน ก็ขอเพียงว่าความเข้มแข็งฉันจะเพิ่มขึ้นทุกทุกวันนะ
:)
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)