bff

ครั้งที่แล้วพูดถึงเรื่องเพื่อนสนิทที่เป็นผู้ชาย
มาพูดถึงเพื่อนคนนี้ดีกว่า ไว้วันเกิดมัน ค่อยก้อปเอาไปแฮปมัน อิอิ

เพื่อนนคนนี้รู้จักสมัยมัธยมปลาย เหมือนจะรู้จักกันช้า รู้จักกันน้อย
และแม้ว่ามันจะบ่นเสียดายอยู่บ่อยๆ ก็ตาม แต่ฉันไม่เคยคิดอย่างนั้นเลย
ช่วงระยะเวลาของมิตรภาพชั้นคิดว่ามันจะสำคัญเสมอ รู้จักกันสั้นจะไปรู้อะไรได้ไง
ตัวฉันในวันก่อน ก่อนมาพบกับเพื่อนคนนี้

แปลกใจที่ตัวฉันเป็นผู้หญิง ตัวมันเป็นผู้ชาย
เพื่อนต่างเพศ เพื่อนที่ไม่เคยคิดถึงเรื่องชู้สาวกันเลย
อย่าให้แม้แต่คิดเลย ขนลุก

เพื่อนคนนี้คือคนเดียวที่แม้จะไม่ติดต่อกันเป็นเดือนหลังจบมัธยม
จะไม่รู้สึกผิดเลยที่ไม่ทักไปหา แต่เมื่อบทจะคิดถึงก็จะส่งข้อความไปหามันทันที
และข้อความที่คุยกันไม่ได้แสดงเห็นว่า ฉันเป็นผู้หญิงเลยด้วยซ้ำ
เวลาเศร้าเครียดแย่แม้ตัวอักษรไม่กี่ตัว ไม่ทันพูดมันจะรู้ทันที และบางครั้ง
ถ้าอาการหนักมันก็จะโทรมา แม้ตังค์ในโทรศัพท์มักไม่ค่อยจะมี

เป็นคนที่จะบอกกับมันว่า แม้เวลาที่แกมีความสุขไม่คิดถึงฉันฉันไม่ว่าอะไร ถ้าแกมีความทุกข์แกคิดถึงฉันเป็นคนแรกฉันจะมีความสุขมาก ปล ยืมจากคลับฟรายเดย์มา แต่ไม่ได้หลงรักมันแบบคลับฟลายเดย์นะ บอกก่อน ฮ่าฮ่า

สุดท้ายรักนะแก เป็นเพื่อนกันไปนานๆ อ้อ แล้วไม่เอานะ แบบในละครที่แบบ
อีกสิบปี ถ้าเรายังไม่มีใคร มาแต่งงานกันนะ
อูยยย ขนลุกค่ะ

just friend

จู่ๆ ก็เกิดความคิดขึ้นมาว่า
เราจะสามารถเป็นเพื่อนกับคนที่เราเคยรัก หรือรักได้หรือปล่าว

มีเพื่อนผู้ชายก็แยะ เพื่อนรักที่สุดก็เป็นผู้ชาย
แล้วทำไมกับคนที่เราเคยชอบและพยายามจะตัดใจ

ทำไมเราไม่หยิบยกเขาให้อยู่ใน เฟรนด์โซนล่ะ ?

อาจจะยากในช่วงแรก แต่ฉันว่าไม่เกินความพยายามหรอก
ทำใจให้เป็นเพื่อนสนิทคนนึง และหาคนชอบคนใหม่

เพราะเมื่อเรามีคนใหม่นั้น เราก็จะสามารถลืมคนเก่าได้อย่างหมดใจ
นี่แหละมั้งคงเป็นข้อดีที่ฉันภาคภูมิใจในตัวเอง

Be happy :(

วันนี้มัวแต่จัดการกับความรู้สึกของคนอื่น

จนมารู้สึกแย่กับตัวเอง เหนื่อยแท้ล่ะตัวเรา

เวลามีเรื่องแย่ ทีไรมักจะมาทีหลายๆเรื่องทุกครั้งสิน่า

อดทนไว้อดทน